Home » Verkwisting » Fyra eindelijk ontspoord

Na een hoop ellende met de Fyra hebben de NS en de Tweede Kamer besloten definitief te stoppen met de Fyra.

Al vanaf het begin zijn er problemen. In 2005 bleek al dat de treinstellen niet op tijd geleverd konden worden. Daardoor werden de eerste diensten op de HSL-lijn gereden met TRAXX locomotieven en gewone intercity rijtuigen. Uiteindelijk gingen de Fyra-treinen pas op 29 juli 2012 rijden.

Vanaf dat moment stapelen de problemen zich op. Op 9 december 2012 werd de beneluxtrein opgeheven, waardoor Den Haag, Dordrecht en Roosendaal geen directe verbinding meer hebben met Brussel en Antwerpen. Het enige alternatief was de stoptrein nemen van Roosendaal naar Antwerpen.
Daarnaast vielen er in de eerste week al veel treinen uit of reden ze met vertraging, en begin 2013 was de helft van het materieel uitgevallen en reed de rest met een gemiddelde vertraging van een uur. Door de winterse omstandigheden vielen uiteindelijk 85% van de ritten uit en besloten ze het traject voor onbepaalde tijd op te schorten. Ook vielen er bodemplaten van de treinstellen, waardoor de DVIS (De Belgische Dienst Veiligheid en Interoperabiliteit der Spoorwegen) besloot dat de Fyra niet meer met passagiers in België mocht rijden.

De NS legde de schuld bij treinbouwer AnsaldoBreda, en wilde geen treinen geleverd meer hebben voordat alle problemen opgelost waren. Ondertussen waren er 9 van de 16 treinstellen geleverd. De NS had verwacht dat de problemen binnen enkele dagen opgelost zouden worden, maar al snel bleek dat het maanden kon gaan duren. Ondertussen werd er een oplossing gezocht om wel treinen op het traject te laten rijden.

AnsaldoBreda beweerde dezelfde dag nog dat er geen grote technische problemen waren met de treinen. In Scandinavië zullen ze daar anders over denken, aangezien de trams die daar rijden een verontrustend geluid maken als ze meer dan 28km/u rijden. Dat geluid wordt veroorzaakt door ernstige roestvorming.

Wat technische mankementen op een rij (overgenomen van WikiPedia):

  • Grootschalige problemen met waterindringing.
  • Roestvorming op de as, met als voorbeeld een as van een trein met roestplekken na slechts enkele kilometers rijden.
  • Slechte montage van hydraulische en elektrische kabels, aan de onderkant van de trein, waardoor deze gevoelig zijn voor schade door ballast.
  • Een afgerukte retourstroomkabel.
  • Technische verschillen tussen de stellen, doordat de monteurs de stellen op eigen wijze gefabriceerd hebben.
  • De hoorn (deel van het veiligheidssysteem) was niet beschermd en werd bij sneeuwval onbruikbaar, doordat sneeuw zich in de tyfoon ophoopte.
  • Problemen met het remsysteem. Het gebruikte remsysteem is ontworpen voor 160 km/h, en niet door de UIC gehomologeerd voor 250 km/h, de toegestane maximumsnelheid voor de V250. Bovendien is tijdens winterse omstandigheden een nog lagere maximumsnelheid nodig, omdat de remweg anders te lang wordt.
  • De batterijen (die zich onder de reizigerscabine bevinden) kunnen vlam vatten. Er zijn foto’s van zichtbare schade na een batterijbrand in Watergraafsmeer. Eén beeld toont schroeiplekken in het tapijt van het rijtuig.

De Fyra werd van NS Hispeed weggehaald en direct onder het bewind van de NS gebracht, die besloot al snel het vertrouwen in  AnsaldoBreda en de Fyra op te geven.  3 juni werd uiteindelijk de knoop doorgehakt en is de Fyra stopgezet.

Omdat het kabinet aandeelhouder is van de NS, komen de kosten van al deze problemen uiteindelijk bij de belastingbetaler te liggen. Hoeveel? Zo’n 600 miljoen euro

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *